Hildebrandslied

La kanto pri Hildebrand Introdukto

Hildebrand livabis sua spozo e filio, migrinte en exilo kun sua mastro Dietrich (Theoderich) kom luktero e vasalo.

30 yari pose il returnis. Al frontiero inter du trupi yuna luktero opozas il. Hildebrand questionas il, qua ilua patrulo esas.

Tale Hildebrand saveskas, ke ta viro Hadubrand esas sua propra filiulo. Il konocigas su a Hadubrand, e per donaci il probas inklinar su patrulale ad il.

Ma Hadubrand bruske refuzas la donaci, opinionante ke ta viro esas ruzoza olda Huno, nam navani reportabis ad il, ke ilua patrulo esas morta. Plu male, la proximesko-probi di nekonocata viro prizentanta su kom ilua patrulo, semblas a Hadubrand esar poltrona trahizo pri la honoro di sua patrulo, quan il kredas kom morta.

Segun olima mori, Hildebrand pos tala insulti ne plus povas refuzar la provoko a lukto, mem se to signifikos la morto di su ipse o di sua filiulo.

La duelo komencas, e hike lanciena texto cesas. Plu tarda texto ek lanciena Norvegiana reportas, ke ta lukto finis per la morto dil yuna Hadubrand:

Jacas hike la kara
filiulo apud mea kapo,
la heredanto,
quan me recevis kom propra;
kontrevole
me sua vivon finigis.

La kanto pri Hildebrand (tradukita del Anciena Alta Germana da Hermann Philipps)

Ih gihrta das sagn,
daz sih urheizzun einn muozin,
Hiltibrant enti Hadubrant untar heriun zueim.
Sunufatarungos iro saro rihtun,
garutun s iro gundhamun, gurtun sih iro suert ana,
helidos, ubar hring, d si zo dero hiltiu ritun.
Hiltibrant gimahalta [Heribrantes sunu]  her uuas hrro man,
ferahes frtro , her frgn gistuont
fhm uuortum, uuer sn fater uuri
[10] fireo in folche,  . . . . . . . . . . . .  
. . . . . . . . . . . . , "eddo welhhes cnuosles d ss:
Ibu d mir einan sags, ih mir d andre uueiz,
chind, in chunincrche: chund ist mir al irmindeot."
Hadubrant gimahalta, Hiltibrantes sunu:
[15] "Daz sagtun mir unsere liuti,
alte anti frte, dea rhina wrun,
daz Hiltibrant hzzi mn fater; ih heizzu Hadubrant.
Forn her star giweiz, flh her tachres nd
hina miti Theotrhhe    enti snero degano filu.
[20] Her furlaez in lante luzzila sizzen,
prt in bre, barn unwahsan,
arbeo laosa:  her reit star hina.
Sd Dtrhhe darb gistuontun
fateres mnes: daz uuas so friuntlaos man.
[25] Her was tachre  ummez irri,
degano dechisto miti Deotrichhe.
Her was eo folches az ente, imo was eo fehta zi leop;
chund was her chnnm mannum.
Ni wniu ich i lb habe."
[30] "Weizzu irmingot, [quad Hiltibrant], obana ab himile,
daz du neo dana halt mit sus sippan man
dinc ni gileitos."
Want her do ar arme wuntane baug
cheisuringu gitn, so imo s der chuning gap,
[35] Hneo truhtn: "Daz ih dir iz n b huld gibu."
Hadubrant gimahalta, Hiltibrantes sunu:
"Mit gru scal man geba infhan,
ort uuidar orte!
D bist dir altr Hn, ummez sphr,
[40] spenis mih mit dnem wortun, wili mih dnu speru werpfan.
Pist als gialtt man, s d wn inwit fuorts.
Daz sagtun mir soldante
westar ubar wentilso, daz inan wc furnam:
Tt ist Hiltibrant, Heribrantes suno!"
[45] Hiltibrant gimahalta, Heribrantes suno:
"Wela gisihu ih in dnem hrustim,
daz d habs heime herron guoten,
daz d noh b desemo rche reccheo ni wurti."
"Welaga n, waltant got, [quad Hiltibrant] wrwurt skihit!
[50] Ih wallta sumaro enti wintro sehszic ur lante,
dr man mih eo scerita in sceozantero folc.
S man mir az burc eingeru banun ni gifasta,
n scal mih susaz chind suertu hauwan,
bretn mit snu billiu eddo ih imo zi banin werdan.
[55] Doh maht n aodlihho, ibu dir dn ellen tauc,
in sus hremo man     hrusti giwinnan,
rauba birahanen,     ibu d dr einc reht habs.  
Der s doh n argsto     starliuto,
der dir n wges warne,     n dih es s wel lustit
[60] gundea gimeinn:     niuse d mozzi,
werdar sih hiutu dero hregilo     hruomen muozzi
eddo desero brunnono     beidero waltan!"
D leazzun s rist     asckim scrtan
scarpfn scrim,     daz s in dem sciltim stontun.
[65] D staftun zosamane,     staimbort chlubun,
heuwun harmlhho     huizze scilti,
unzi im iro lintn     luzzilo wurtun,
giwigan miti wafnum    . . . . . . . . . . . .  
Me audis ton dicesir, 
ke defianti    renkontris single,
Hildebrand e Hadubrand    inter trupi du.
Filiul' e patrulo    sua hom-armaron aranjis,
preparis sua kuras-kamisi;    zonizis su per sua glavi  
la heroi  super la kurasi,    kande li al lukto kavalkis.
Hildebrand parolis,    filiul' di Heribrand  il esis la plu olda, 
plu saja pri vivo     il komencis questionar 
per poka vorti,    qua esis ilua patrulo
ek la homi dil populo,    . . . . . . . . . . . .  
 . . . . . . . . . . . . ,     o de qua klano tu esas: 
Se tu nomus unun a me,    l'altrin me savus, 
yunulo, en la rejio:    konocata es a me tota nobelaro.
Hadubrand parolis,    filiul' di Hildebrand:
Ton dicis a me    nia viri, 
olda e saja,    qui plu frue esis, 
ke Hildebrand nomesis mea patrulo;    me nomesas Hadubrand. 
Olim il ad esto departis,    fugante la odio di Odoaker, 
fore kun Dietrich    e multi de lua lukteri. 
Il lasis en la lando    la mikran restar, 
spozinon en domo,    la ne-adulta filion, 
sen heredajo.    Il kavalkis ad esto fore. 
De lore por Dietrich    kareaji komencis
di mea patrulo: ta esis tam sen-amika viro. 
Il esis pri Odoaker    sen-mezure iracoza,
la luktero maxim kara    a Dietrich.
Sempre il esis al avano dil trupo,    sempre il amis tro multe la lukto: 
Konocata il esis    a brava viri.
Ne me kredas il vivanta.
Deo esez la testo     supre del cielo, 
ke nultempe de nun    kun tam parenta vir 
tu havos negocio.
Lore il turnis de brakio    tordita ringi, 
facita de or' imperiestrala,    quin ad ilu donabis la rejo,
la mastro di Huni:    Ke me nun donas oli a tu pro bon-volo.
Hadubrand parolis,    filiul' di Hildebrand:
Per lanco on devas    donacon recevar,
pinto kontre pinto!
Tu kredas tu, olda Huno,    sen-mezure ruzoza;
luras me per tua vorti,    volas jetar tua lanco a me.
Tu esas tam olda viro,    kam ke tu sempre intencas trompo.
Ton dicas a me    navigeri dil maro
weste trans Mediteraneo,    ke ilun lukto forprenis:
morta es Hildebrand,    filiul' di Heribrand!
Hildebrand parolis,    filiul' di Heribrand:
Bone me vidas    per tua equipuro,
ke heme tu havas    mastro bona,
ke tu sub ta regno    ankor ne exilesis.
Ve nu, aganta deo,  Hildebrand parolis,     mal fato eventas!
Me migris someri e vintri    sisadek exterlande,
ube on sempre ordinis me    al trupo di lukteri.
Ne apud irga urbo    on donis morto a me.
Nun devos propra filio    per glavo men abatar,
frakasar per su espado,    o me ilun ocidar.
Facile ya tu povas nun     se tu esas sat forta 
de tam olda viro    armaron ganar,
raptajon obtenar,    se tu havas irga yuro a to. 
Ta esus nun la maxim poltrona    ek esto-viri,
qua nun refuzus lukto a tu:    nam tu ya tante deziras
lukto l'una kun l'altra:    probez qua lon povas,
qua ek la du cadie      glorizos su pri l'equipuri,
o ta kurasin    amba regnos!
Lor li igis komence    la fraxin-lanci marchar,
per akuta ataki,    tale ke en la shildi oli restis stekita.
Ed ili interatakis shokante,    fendis lukto-shildi,
frapigis adsure    blanka shildi,
til ke lia tili-shildi    divenis mikra,
dis-hakita per l'armi    . . . . . . . . . . . .  

(:tablelend:)

function:RenderStopWatch